Le Salon Revisited

Le Salon is een donker en speels portret van een familie in verval. Vier generaties worden er geconfronteerd met verlies, intergenerationele trauma’s en onuitgesproken geheimen. Meer dan twintig jaar na de oorspronkelijke creatie van het stuk keren we terug naar deze salon, die is uitgegroeid tot een spiegel van zowel het private als het collectieve bewustzijn. Op het podium verschijnt een ooit welgestelde familie die langzaam ten onder gaat aan financieel, materieel, fysiek en psychologisch verval. Als toeschouwer kijk je mee hou verborgen taboes zich tussen de familieleden manifesteren. Doordat vier generaties gelijktijdig aanwezig zijn, wordt de onzichtbare erfenis — die van voorouder op kind wordt doorgegeven — via beweging zichtbaar en voelbaar gemaakt. Deze tumultueuze familiedynamiek bracht de makers, als ouders, ook terug naar een primitieve angst: de angst om een kind te verliezen. Gaandeweg groeit dit uit tot een centrale as in het project: het verhaal van een koppel dat verliest wat voor hen het meest kostbaar is, en een onderzoek naar hoe de familie omgaat met de emotionele naweeën. Ook de ruimte zelf speelt een belangrijke rol. De woonkamer fungeert als een stille getuige, een plek waar het dagelijks leven zich vastklemt aan de muren. Ze bewaart geheimen, routines en conflicten die blijven bestaan, zelfs wanneer haar bewoners verdwijnen, en groeit zo uit tot eenfamiliearchief.